Dünya yansın koy verdim, bana biraz renk ver....

Aç kapıyı ne olur dısarda kaldım
Çok üsüdüm sıcagına bel bagladım
Tahlisizlikler üst üste geldi
Kendimi güc bela yanına attım
Sana inandım koştum geldim
Dünde ne vardı unuttum geldim
Dünya yansın koyverdim
Bana biraz renk ver


En basından biliyordum adalet vardı
Hic kimse duymasa bi duyan vardı
En kötü kararlardan beterdi kararsızlık
Niyetlenince Tanrı yolumu actı

Sana inandım koştum geldim
Dünde ne vardı unuttum geldim
Dünya yansın koyverdim
Bana biraz renk ver

Evet yeni favorim işte bu şarkı... Onca depremin, yıkığın döküğün arasından sıyrılmaya çalışırken, arada olan artçı sarsıntılara dayanmaya çalıştığım şu sıralar, dilimden düşmez oldu bu şarkı...
İçime anlamsız bir mutluluk veriyor. Keşke sürse o mutluluk hep...
Çok özeniyorum bazı arkadaşlarıma ve de çok mutlu oluyorum onların o gözlerindeki mutluluğu gördüğümde. Hele bir tanesi; sevdiklerimizin bizlerle olamadığı dar zamanlarda, birbirmizi tanıdığımız ve destek olduğumuz biricik arkadaşım... Çok mutluyum onun adına dilerim herşey gönlünce olur....:)
Bu yazı da benden ona gelsin...